• Initiatiefnemer van het burgerinitiatief Ria Duprie frontaal voor de geliefde Corso bioscoop

    Aart Toth

Veel reacties op sluiting Corso aan Dorpsstraat

Aart Tóth

CASTRICUM Facebook ontplofte bijna nadat Corso-exploitant Erik Weel op 17 januari in deze krant aankondigde dat hij zijn filmtheater in 2020 moet sluiten. Weel zoekt een locatie voor - geheel door hem zelf te financieren - nieuwbouw. "Daarbij zien sommigen gelijk een megabioscoop a la Beverwijk voor zich, maar die angst is niet terecht." zegt Weel.

Een bijzondere steunbetuiging kwam van Ria Duprie en Maria Zaleska. Het tweetal wil de reacties en opmerkingen van sympathisanten van Corso verzamelen, om die aan de betrokken beslissers aan te bieden. Dit om duidelijk te maken dat een filmhuis annex bioscoop voor heel veel inwoners van de gemeente heel belangrijk is. Een bezit dat je als dorpse gemeenschap moet koesteren. "Het moet eigenlijk in je genen zitten" zegt Ria. U kunt uw mening of uw opmerking mailen naar corsomoetblijven-doemee@drieblad.nl.

Corso-exploitant Erik Weel - die de binnenkort benodigde investeringen niet kan terugverdienen in het huidige pand - wil een gelijkvloers filmtheater realiseren waarbij alle zalen zich op de begane grond bevinden en allemaal toegankelijk zijn voor bezoekers met een beperking. Daar komt geen gemeenschapsgeld aan te pas. Wel is het volgens Weel nodig dat de gemeente - in planologisch opzicht - de regie neemt. De gemeente zou bijvoorbeeld achter het station een plek voor Corso (een maatschappelijke bestemming) kunnen afdwingen.

GEMEENTE Wethouder Marcel Steeman (RO) laat in een reactie weten dat dit er niet in zit. "Een nieuw te bouwen bioscoop/filmhuis heeft een vrij stevige ruimtelijke claim. In het reeds acht jaar durende overleg tussen exploitant en gemeente zijn de oplossingsrichtingen nog niet tot een haalbaar plan gekomen. De heel actieve regierol die de exploitant vraagt, waarbij ook actieve grondpolitiek wordt gevraagd van het college, gaat te ver. Het bouwen van een bioscoop met vier zalen is een initiatief waarbij de gemeente ondersteunt, maar de exploitant verantwoordelijk is."

Wethouder Kees Rood (economie) sluit zich bij zijn D66-collega aan. "Een actieve grondpolitiek zoals gevraagd door de exploitant levert - vooralsnog onoverkomelijke - juridische problemen op in het kader van verboden staatssteun."

KORT DOOR BOCHT De politiek is echter verdeeld. Mr. ir. Frederike Linssen, als kandidaat raadslid bij oppositiepartij CKenG gespecialiseerd in ruimtelijke kwesties, laat desgevraagd weten dat er wel degelijk mogelijkheden zijn. "Het is altijd afhankelijk van de omstandigheden, maar je moet het niet op voorhand uitsluiten. Waar een wil is, is een weg. 'Het kan niet' is te kort door de bocht. In een antwoord op raadsvragen schrijft het college dat zij niet een postzegelbestemmingsplan kan opstellen in dit gebied. Maar je mag een bestemming opleggen waar de eigenaar het niet mee eens is. Als het maar een zorgvuldig besluit is. Als jij vindt dat iets van publiek belang is, mag je zelfs als gemeente zélf iets ontwikkelen. Je mag ook infrastructuur aanleggen als dat nodig is. Dat doen gemeenten vaker. Wanneer je exclusief voor een ondernemer bepaalde faciliteiten inricht moet je wel opletten, dat kan (verboden) staatssteun zijn."

Over schadeclaims van grondeigenaar of omwonenden - de planschade - kan Linssen alleen in algemene zin iets zeggen. "Grond met een bestemming die woningbouw mogelijk maakt, is meer waard dan grond met een bestemming maatschappelijk. Je moet de huidige waarde vergelijken met de nieuwe waarde na bestemmingswijziging. En dan speelt bijvoorbeeld ook: was dit risico te voorzien en in hoeverre valt de schade onder het normaal maatschappelijk risico." Achter het station is de bestemming overigens nu nog niet 'wonen', maar juist deels bedrijf/maatschappelijk.

STRIJDBAAR Weel zelf toont zich ook strijdbaar. "Het voortzetten en behouden van een filmhuis is inderdaad iet dat in je haarvaten moet zitten. Het moet niet bij wensdenken blijven. De wensen van bezoekers zijn belangrijk. Is er geen behoefte aan een filmhuis/bioscoop dan wordt er geen interesse getoond in de nu gaande discussie, maar de praktijk blijkt anders." Volgens Erik Weel gaat de redenering van het college niet op. "In vergelijking van de start van Corso in 1937 heb je nu vier keer zoveel ruimte nodig om aan hetzelfde aantal stoelen te komen, om heerlijk geriefelijk te zitten én met rolstoelen in de zaal goede vluchtwegen te hebben. De staatssteun-redenering van wethouder Rood is derhalve niet aan de orde. Ik vertrouw erop dat hij nu eindelijk de knoop doorhakt achter welke van de mogelijke locaties hij nu namens het college actief zijn gewicht zet. Ik wil gewoon de taxatieprijs betalen voor de grond voor nieuwbouw, die door een externe taxateur is bepaald, dus een doorzichtig geheel."