Het onverwachte verband tussen tandenproblemen en slaapstoornissen

Elke nacht voldoende slaap krijgen is een van de pijlers van een goede gezondheid. Maar voor maximaal 70 miljoen mensen in de Verenigde Staten komt slaap niet zo gemakkelijk, volgens het National Heart, Lung en Blood Institute. Slapeloosheid is de meest voorkomende slaapstoornis, maar er zijn meer dan 80 typen die er zijn. En sommigen die je misschien niet eens realiseert dat je dat hebt, tenzij iemand anders ze erop wijst.

Uw partner merkt misschien tekenen op van een slaapstoornis, maar uw tandarts kan er ook een spotten. Het National Institute of Dental and Craniofacial Research zegt dat afgeplatte of afgebroken tanden een teken van slaapbruxisme kunnen zijn, wat betekent dat je ’s nachts je tanden knarst. Bruxisme kan ook uw tandglazuur verslijten of uw tanden gevoeliger maken. Uw tandarts kan ook controleren of uw kaak pijnlijk of strak aanvoelt.

Hoewel slaapbruxisme wordt beschouwd als een slaapgerelateerde bewegingsstoornis, kan het ook een teken zijn van obstructieve slaapapneu. Een onderzoek uit 2019 in het Journal of Clinical Medicine vond een sterk verband tussen slaapbruxisme en milde tot matige slaapapneu. Interessant is dat slaapbruxisme niet gekoppeld is aan meer ernstige slaapapneu.

Hoe tanden slijpen en slaapapneu kunnen zijn gerelateerd

Slaapbruxisme lijkt misschien een klein probleem, maar uw tandarts zou het waarschijnlijk oneens zijn. Wanneer je kaak ’s nachts neergeslagen, kun je tot 250 pond druk op je tanden uitoefenen (volgens de slaapfundering). Dat soort kracht kan vullingen kraken of zelfs tanden breken. Indien onbehandeld, kan bruxisme leiden tot tandverlies en mogelijke infecties. Na verloop van tijd heeft u misschien pijnlijk en duur tandheelkundig werk nodig om schade aan uw tanden of kaak (per Stonewalk Family Dentistry) te fixeren.

Dus hoe kan het slijpen van tanden worden verbonden met slaapapneu? Een artikel uit 2015 in slaap en ademhaling heeft enkele mogelijkheden vastgesteld. Ten eerste zijn ze misschien helemaal niet verbonden. Het is niet ongewoon dat mensen meer dan één slaapstoornis hebben. Ten tweede zou iemand eerst slaapapneu kunnen ontwikkelen, en het slijpen kan de manier van het lichaam zijn om een geblokkeerde luchtwegen te heropenen. De derde mogelijkheid is dat het bruxisme eerst begint en dat slaapapneu later komt. Volgens de Sleep Foundation kan dit gebeuren omdat de zenuwsignalen die tanden -slijpen triggeren, ook kunnen leiden tot nasale congestie, waardoor het moeilijker is om te ademen. Onderzoek toont echter aan dat gevallen waarin tandenslijpen worden gevolgd door een aflevering van slaapapneu minder vaak voorkomen.

Hoe u met uw tanden omgaat met slijpen en slaapapneu

Als uw tandarts op gebarsten of afgeplatte tanden wijst, is het de moeite waard om te graven in wat uw bruxisme veroorzaakt. Stress is een van de belangrijkste risicofactoren, en je realiseert je misschien niet eens dat je je tanden klemt op stressvolle momenten. Het dragen van die stress en angst in bedtijd kan leiden tot tanden slijpen terwijl u slaapt. Bepaalde medicijnen zoals selectieve serotonine heropname remmers (SSRI’s) kunnen ook uw risico op bruxisme verhogen, dus het is een goed idee om te controleren met uw arts of apotheker over mogelijke bijwerkingen. Levensstijlgewoonten zoals roken en alcohol drinken zijn ook gekoppeld aan bruxisme, en het zijn ook risicofactoren voor slaapapneu. Familiegeschiedenis kan ook een rol spelen in beide omstandigheden.

Een slaapstudie kan u een duidelijke diagnose van slaapapneu of andere slaapproblemen geven, maar deze kunnen vrij duur zijn. Uw tandarts kan voorstellen om ’s nachts een bijtwacht te dragen om uw tanden te beschermen. Als je denkt dat stress achter je bruxisme kan liggen, kunnen focus op slaaphygiëne en ontspanningstechnieken helpen. Cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheid (CBT-I) is een andere optie die stress kan verlichten en de slaap kan verbeteren. En als je bruxisme kaakpijn of hoofdpijn veroorzaakt, kan een fysieke therapeut u misschien enkele oefeningen laten zien die verlichting bieden.