• Nicole Kleine-Staarman

Lieve B.: onderbuikgevoelens

Bregje van der Steeg en Bert Roodhof vertrouwen elkaar wekelijks toe hoe zij het leven in Castricum ervaren.

Lieve Bert,
Is een nieuwe traditie geboren? Een gezellig avondje stappen in Castricum sluit je af met een partijtje knokken. Er wordt van alles gedaan om het te voorkomen, maar op de een of andere manier lijken jongeren feilloos aan te voelen op welke plek je op de vuist kunt gaan zonder dat je gelijk wordt gepakt. De politiek stelt vragen. Hoe zit het met die camera in het uitgaansgebied? En de mooiste van allemaal: Zijn het Castricummers? Wat als het antwoord nee is? Zetten we dan grote hekken om het dorp die elke avond om 20 uur sluiten? Heb jij wel eens last van onderbuikgevoelens?
Liefs, Bregje

Lieve Bregje
Mijn onderbuik begint behoorlijk te rommelen als ik kangoeroes zie. Als ik door het dorp fiets en wordt ingehaald door zo'n hippende rakker dan denk ik 'ja joh, hip maar lekker door, maar straks staan we weer samen voor de spoorbomen.' Ik vind het aanstellers.
In de winkel paraderen ze hooghartig langs de schappen. Nee, ze hoeven geen boodschappenwagentje of mandje, ze hebben zelf een buidel. En daar maar interessant over doen. Ondertussen zie je niet hoeveel croissantjes ze hebben ingeslagen, maar in ieder geval twee te veel. Zit ik op zondagochtend gewoon weer aan een bruine boterham. Kangoeroes, ik vind ze een plaag.
Liefs, Bert