• Foto: Henk de Reus

    Henk de Reus.

Reukorgaan

Het overkomt mij geregeld dat ik op een vrijdagmiddag voor niets naar het gemeentehuis struin. Meestal staan er meerdere burgers verwonderd naar de ingang te koekeloeren. Stoot je toch mooi dat uitstekende geval, groot of klein, dat in het midden van je gezicht gepositioneerd is. Een feestdag? Werken in deeltijd? Ook dienstverlenende instellingen gaan met de vaart der volkeren mee.

Een ander fenomeen - wat volgens anderen mij eigen is - is dat ik de gewoonte heb overal mijn reukorgaan in te steken. Vooral als ik denk dat er een verhaaltje in zit. Wordt me overigens niet altijd in dank afgenomen. Als journalist moet ik simpelweg het naadje van de kous weten. Soms zie ik hen denken: ,,Oh jee, daar heb je hem weer! Mondje dicht hoor!" Blijer kun je me niet maken. Dan giert de nieuwsgierigheid als cayennepeper door mijn aderen. Dus beste lezer, dat rare geval midden op mijn gezicht, bewijst zijn dienst. Als een speurhond ga ik achter groot en klein nieuws aan. Ter lering en vermaak van onze doelgroep.

Het is dan ook beroepsmatig gerechtvaardigd dat ik mijn neus in andermans zaken steek...

Aart Tóth