• Nicole Kleine-Staarman

COLUMN: Lieve B.

CASTRICUM Wekelijks vertrouwen Bert Roodhof en Bregje van der Steeg elkaar toe hoe zij het leven in Castricum ervaren.

Lieve Bert,

Vandaag mogen we stemmen! Al weken verheug ik me erop. Als je zoals ik in Bakkum woont mag je naar Borst (sorry, Fase Fier wil er zelfs bij deze import-Bakkummer nog niet in). Het bordje met de pijl 'stemburo', het donkere gangetje naar de zaal, de drie mensen achter de tafel, het praatje over het aantal dorpsgenoten dat al geweest is, het uitvouwbare stembiljet, het dikke rode potlood, de stembus… Wat een heerlijke traditie. Alleen daarom al weet ik zeker dat ik altijd wil stemmen, ook als ik het idee zou hebben dat mijn stem niks uitmaakt. Wanneer deed jij iets wat zinloos bleek?

Liefs, Bregje

Lieve Bregje,

Een aantal jaren ging ik drie keer per week naar de sportschool. Niet om een Schwarzenegger te worden, maar het lijf van een Barry Atsma was toch leuk geweest. Alle inspanningen ten spijt bleef ik toch het lijf houden van een blobvis. Maakte dat mijn sportschoolbezoek zinloos? Zeker niet. Het ontspande me en ik had leuke avonden met mijn trainingsmaatje. Eerlijk gezegd, vond ik altijd dat alles wat je doet, zin heeft, hoe onzinnig die activiteit ook is. Tot afgelopen zaterdag. Ik had net mijn auto grondig gewassen toen deze werd ondergescheten door een meeuw. Je auto wassen in Castricum, ja, dat is zinloos.

Liefs, Bert