• Nicole Kleine-Staarman

Lieve B.

CASTRICUM In 'Lieve B' vertrouwen Bregje van der Steeg en Bert Roodhof elkaar toe hoe zij het leven in Castricum ervaren.

Lieve Bert,

Ik voel me vrij in Castricum. Hier kun je verdwalen in het bos, frisse zeelucht inademen en kijken tot aan de horizon. Wie doet je wat! Dacht ik. Tot ik laatst door het bos wandelde en de werkmannen zag. En dan vooral de meters hekwerk die ze bij zich hadden. Waar eerst één kant van de Johannisweg was 'afgehekt', loop je nu aan weerskanten tussen de hekken. Ik sloeg af; ook daar lagen palen klaar. Ik vraag me af of het bos nog wel zo leuk is als je overal tussen hekjes moet lopen. Hoe zit het met jou, Bert? Ben jij een hokjesmens?
Liefs, Bregje

Lieve Bregje,

Om maar met de deur in huis te vallen: ik vind hokjes heerlijk. Als ik op een koude dag wil parkeren bij het strand en keus te over heb, weet ik nooit waar ik moet staan. Vlak bij de trap of toch iets verder weg van dat gebutste busje? In het zicht of juist niet? Van de weeromstuit zigzag ik het plein verschillende malen over om uiteindelijk toch maar op de plek te gaan staan die ik het eerste zag. Van lege parkeerplaatsen krijg ik keuzestress. Sterker nog, zonder hokjes kom ik niet verder dan de parkeerplaats, voortdurend op zoek naar de perfecte plek.
Liefs, Bert