• Nicole Kleine Staarman

Lieve B.: paaseitjes

CASTRICUM Wekelijks vertrouwen Bert Roodhof en Bregje van der Steeg elkaar toe hoe zij het leven in Castricum ervaren.

Lieve Bregje,

Ik was het nieuwe jaar zo goed begonnen. In januari niet drinken, nou ja, de eerste drie weken dan. Minder snoepen. En toen waren er in Geesterduin weer paaseitjes te koop. Natuurlijk had ik ze niet in huis moeten halen, er lag nota bene nog een ongeopende zak pepernoten in de la. Maar ja, het vlees is zwak. Gelukkig houden we elkaar bij mij thuis goed in de gaten, niemand kan ongestraft een extra eitje snaaien. Het is dus zaak om eitjes snel uit te pakken en op te eten. Vandaag bleken mijn nagels te kort geknipt. Wanneer werd jij voor het laatst betrapt?
Liefs, Bert


Lieve Bert,

Het liefst zou ik een spannend verhaal vertellen. Over een hachelijk avontuur, op het randje. Ik wist dat ik betrapt kon worden maar dat was het waard. Helaas, niets is minder waar. Als klein meisje stond ik minutenlang in de dorpswinkel met een speelgoedspinnetje in mijn hand. Ik was klein, de schappen waren hoog; niemand zou me opmerken. Zou ik…? Alleen de gedachte al deed me het zweet uitbreken. Ik legde het spinnetje terug in het schap. Sindsdien kleur ik binnen de lijntjes. Tenminste, tot mijn achttiende was dat zo. Daarna was ik… hè jammer, het maximum aantal woorden van deze column is bereikt.
Liefs, Bregje