• Nicole Kleine-Staarman

Lieve B.: 'Wat moet er worden van de Zanderij in Castricum'

CASTRICUM Wekelijks vertrouwen Bert Roodhof en Bregje van der Steeg elkaar toe hoe zij het leven in Castricum ervaren.

Lieve Bert,
Wat moet er worden van de Zanderij? Zoveel begerige ogen kijken naar dit stukje bloembollenveld. Evenzoveel bezorgde ogen bepleiten dat het toch vooral moet blijven als het is. Ondernemers en grondeigenaren voelen zich tekort gedaan, de gemeente krijgt de zwarte piet. Het onderhandelingsspel wordt met veel dramatiek gespeeld en verslagen door de media. Zo vanaf de zijlijn lijkt vooral eigen gewin de belangrijkste drijfveer. Wat zou er gebeuren als betrokken partijen verder durven kijken dan hun eigen neus lang is? Het moet toch mogelijk zijn om met visie naar één van de weinige onbebouwde plekken in ons dorp te kijken. Waar hoop jij op?
Liefs, Bregje

Lieve Bregje,
We waren goed ingesmeerd, petjes op, schepjes en emmertjes bij de hand, helemaal klaar om zandkastelen op het strand te bouwen. Of een grote delta van meren, rivieren en kanalen. We kwamen er niet uit. Wanhopig keek ik om me heen. Hoe deden andere ouders dat? Links zag ik een vader die al het werk in zijn eentje deed. Rechts lag een moeder heerlijk te zonnen. Haar kinderen moesten het zelf maar uitvechten. Uiteindelijk werd het bij ons een vormeloze hoop met een gracht er omheen. Een verkiezing voor het mooiste strandbouwsel zouden we er niet mee winnen. Maar we waren er blij mee.
Liefs, Bert