• Nicole Kleine Staarman

Lopen voor Epilepsiefonds

CASTRICUM Epilepsie vraagt om de juiste medicatie. Maar dat vergt vaak een lange zoektocht. "Er is veel meer onderzoek, en dus geld, nodig om dit proces te versnellen", vertelt de Castricumse Sonja Zwaan (38), die zelf epilepsie heeft. Vrijdag 26 oktober loopt Sonja samen met haar vriendin Nathalie mee met de Epilepsie Night Walk, een sponsorloop van het Epilepsiefonds.

Nicole Kleine Staarman

GESTRUIKELD Er zijn veel soorten epilepsie; ook de oorzaak is verschillend. Sonja was 19 toen ze met paard en al over de kop sloeg. "In volle galop op het strand struikelde mijn paard. Toen hij omhoog krabbelde stond hij op mijn hoofd met een schedelbasisfractuur als gevolg". Er volgde een ziekenhuisopname van twee weken en de genezing leek voorspoedig. Tot ze twee maanden later tijdens een wandeling plots op de grond lag. "Ik had geen idee wat er gebeurd was". De diagnose epilepsie betekende het begin van een zoektocht.

OPSTANDIG Sonja was een zelfstandige meid. Het advies niets meer alleen te ondernemen, beklemde haar enorm. "Ik werd opstandig en chagrijnig, sloot me op in mijn kamer". Om erachter te komen welke medicatie zou kunnen helpen, verbleef ze drie maanden in een onderzoekscentrum. "Ik zat in een groep waar iedereen met plakkertjes op het hoofd rondliep en overal camera's waren. Om de haverklap viel er iemand om. Het was echt verschrikkelijk". Ze ging naar huis met medicijnen op zak die ervoor zorgde dat ze niet meer elke dag, maar één keer per maand een aanval kreeg.

KLIK Haar baan met paarden bleek onverantwoord. Sonja werkt nu bij een verzekeringsmaatschappij. "Ik kan veel thuis werken en uren die ik mis later inhalen". Meestal voelt Sonja een aanval aankomen. "Dan zoek ik een rustig plekje op. Een aanval duurt een paar minuten en is heftig voor anderen". Niet altijd lukt het zich af te zonderen. Het was zo'n moment dat bedrijfshulpverlener Nathalie werd opgeroepen. "Ja, onze kennismaking was wat apart", zegt Nathalie lachend. "Na de aanval raakten we in gesprek. Er was meteen een klik". Toen Nathalie enige tijd later begon met wandelen, sloot Sonja bij haar aan. Ze doen nu regelmatig mee aan wandeltochten.

ONDERZOEK Sonja's optimistische en levenslustige karakter laat niet toe dat epilepsie haar leven domineert. "Al zijn er grenzen", zegt ze. "Ik heb altijd auto gereden, tot ik vorig jaar van Alkmaar naar huis reed en plotseling in Koog aan de Zaan was. Ik bleek in Zaandam van alles te hebben gekocht, maar herinnerde me niks. Toen besloot ik toch weer een onderzoeksfase in te gaan". De opname bleek sterk verbeterd: één nachtje en alleen op een kamer. Alleen het juiste medicijn blijft een zoektocht. "Ik heb verschillende geprobeerd met allerlei vervelende bijwerkingen. Ze vlakken af, veranderen je karakter of zorgen voor een enorme eetlust". Drie maanden geleden ging ze over op een medicijn dat goed lijkt te werken.

SPONSORS Het Epilepsiefonds is afhankelijk van giften. Toen Sonja en Nathalie hoorden van de sponsorloop, waren ze direct enthousiast. "We lopen graag en dan ook nog voor zo'n mooi doel!" Al hebben ze hun streefbedrag van 500 euro al verdriedubbeld, meer sponsors zijn natuurlijk welkom. Doneren kan via onderstaande link.

https://www.epilepsienightwalk.nl/actie/sonja-zwaan