• Marit Welagen, ambassadeur Steunpunt Eenzaamheid met speciale aandacht voor jongeren, voor jongerencentrum Discovery.

    Peter van Trigt

Eenzaam in Castricum (deel 2)

CASTRICUM Vorige week vertelde Ingrid Wellen van Welzijn over de website: Steunpunt Eenzaamheid Castricum. Op 3 oktober zal deze officieel door wethouder Falgun Binnendijk worden gelanceerd in Geesterhage.

Peter van Trigt

Intussen zijn zes 'ambassadeurs' bereid gevonden om mee te denken en te helpen dit initiatief tot een succes te maken. Ze doen dat elk vanuit hun eigen invalshoek en ervaring met een probleem dat ook in Castricum meer dan een derde van de jongere èn oudere inwoners raakt.


De jongste van het zestal is Marit Welagen, die zich met haar 20 jaar speciaal op de jongeren richt. Ze volgt in Hoofddorp een driejarige mbo-opleiding Sociaal Werk en zit nu in het tweede jaar. Dat het een bewuste schoolkeuze is geweest, blijkt wel uit de twee stages van elk driekwart jaar die ze in Discovery heeft gelopen. Dat is het jongerencentrum naast de Chinees op de hoek van de Dorpsstraat/Stationsweg. De eerste stage hielp ze als vrijwilliger in de gehandicaptendisco en de tweede - in het kader van haar opleiding - hielp ze met jongerenwerk op de maandagavond. Haar stagebegeleider was Jongerenwerker Amber Hulsker, die ook in de gemeentelijke projectgroep tegen Eenzaamheid zit. Zij vroeg Marit, of die geen ambassadeur wilde worden.

TABOE DOORBREKEN Marit: "Ik wilde altijd graag met mensen werken. Daarom ging mijn eerste gedacht uit naar de zorg, maar na één dag stage werd me duidelijk dat ik dat niet wilde. Daarentegen sprak welzijn me wel erg aan en het bleek me direct goed te liggen."

"Als je met jongeren werkt, merk je al snel dat er bij vriendengroepen vaak iemand is die minder goed meekomt in de groep. Hij of zij zal als gevolg daarvan eerder een gevoel van eenzaamheid ervaren. Zulke jongeren zou ik willen vertellen hoe ze daar verandering in zouden kunnen brengen of wijzen op instanties die hen daarmee kunnen helpen. Iedereen kent gevoelens van eenzaamheid maar erover praten is een heel ander verhaal, terwijl juist dat erg kan helpen. Als ambassadeur heb je de mogelijkheid dat beladen thema bespreekbaar te maken, want ik mag cursussen rond de aanpak van eenzaamheid volgen. Behalve zinvol, lijkt het met ook interessant."


Wat in elk geval niet helpt, zo haar ervaring, is het (overmatig) gebruik van sociale media. WhatsApp kan handig zijn, want heb je een vraag over iets dat je niet begrijpt, krijg je van medeleerlingen, die het wel weten, gelijk antwoord. En Facebook is nuttig voor vrienden op afstand. Maar Instagram bijvoorbeeld wordt eerder misbruikt dan gebruikt door jongeren die zelf nog zoekende zijn.

Vrijwilligerswerk is volgens haar vaak een beter sociaal kanaal. "Het verbaast me", zegt Marit, "hoe weinig jongeren dat doen, terwijl het vaak maar drie uurtjes in de week kost. En al krijg je er niet voor betaald, word je er uiteindelijk wijzer en daardoor beter van."