• Jan van der Schaaf

Sprookjestuin bij Kapitein Rommel breekt records: zo'n 4500 bezoekers

CASTRICUM De sprookjestuin bij Kapitein Rommel heeft deze keer alle records gebroken voor wat betreft het aantal bezoekers. In vijf dagen (zondag t/m donderdag) kwamen er 1554 kinderen. "Dat betekent ook dat er zo'n 3.000 ouders en grootouders de warmte trotseerden om hun kinderen blij te maken" aldus vrijwilliger Jan van der Schaaf. "Als medewerkers van de Tuin zijn we daar heel trots op."

Een van die medewerkers, 'vertelheks' Anita Breetveld, schreef het volgende gedicht over deze editie van de Sprookjestuin: 

Sprookjesbos 2018

Helaas het zit er weer op, het sprookje is voorbij

Wat was het leuk en waren vele mensen blij.

Anja je was weer top, en zeker extra dit jaar.

Want niet iedereen stond voor je klaar.

Dat was overmacht zeker geen opzet.

En het drukte gelukkig niet de pret.

Onvermoeibaar zag ik je studeren in de tuin.

Wroette je in de grond, of hing je iets in een kruin.

Groef je gaten en maakte je holen.

Versleet je vast en zeker wel vijf paar zolen.

Timmerde je hier en schroefde je daar,

Toverde je langzaam het sprookjesbos klaar.

Het onderwaterfestijn was nieuw gekomen.

Je zag de dieren die onder water wonen.

Kwallen prachtig gemaakt zwierden rond.

En de snorkel stopte je in je mond.

Zwemvliezen aan de voeten gedaan.

Klaar om onder water te gaan.

Of te sturen naar een vakantieland.

Lekker naar de zee met veel strand.

De route was ook andersom gezet.

Dat gaf voor de kinderen weer nieuwe pret.

De boom ook een groot succes.

En bij de boot kreeg je zangles.

Met behulp van viool en accordeon.

Werd er gezongen zonder pardon,

Schipper mag ik overvaren ja of nee.

Dit jaar deed ook de luizenmoeder mee.

Hallo allemaal werd er luidkeels gezongen.

Stam met je voeten en ook werd er gesprongen.

Onder leiding van Jan v.d. Schaaf.

Bleven de kinderen gehoorzaam en braaf.

Roodkapje liep nog steeds in bos.

En de wolf scharrelde weer los.

De Elfjes dansten op het water.

En de lispeltuut is geen prater.

De krullevaar had eindelijk een kindje.

En Pluk maakte met zijn kraanwagen een sprintje.

De rode schoenen dansten er op los.

En je kon verdwalen in het enge bos.

De reus hield van kriebelen onder zijn tenen.

En waar zijn nou toch zijn benen?

De vertelheks had weer een verhaal.

Met stemmetjes, veel poppen en kabaal.

De kip legde eieren van goud.

En overal waren kabouters waar je van houdt.

De elfjes waren weer in de kas.

Een moment van rust, kwam goed van pas.

Piraten schoten met kogels in het rond.

En de kabouterpannenkoeken waren lekker ongezond.

Pinokkio bleef maar jokken.

Zijn armen en benen werden daarom als stokken.

De catering moeten we niet vergeten.

Er waren tosti's om te eten.

Poffertjes met poedersuiker op een bord.

Van de appeltaart was bijna te kort.

Thee, koffie, cake, limonade het was er allemaal.

Kortom alles was als een sprookjesverhaal.

Vol bewondering zag ik alle vrijwilligers aan de gang.

De hele dag en die duurde echt lang.

De ene een uurtje, een dag, of meer.

Geweldig, ook weer deze keer.

De sfeer is super, een warm huis.

Ik voel me er elke keer weer meteen thuis.

Er is een aardig woordje, saamhorigheid.

Dat wil ik zeker in deze rijm toch kwijt.

Een organisatie mag trots zijn op zo'n team.

Dit is geen sprookje en zeker geen dream.

Ook Margot, die ga ik niet vergeten.

De organisator, die alles moet regelen en weten.

Kortom iedereen betrokken bij de tuin.

Krijgt van mij een compliment met een mooie pluim.

Met trots mogen we terugblikken naar de sprookjes van 2018

Want alles liep zeker boven verwachting.

Velen jong, maar zeker ook oud, hadden plezier.

Laten we daarop proosten met een frisje, wijn of bier.

Fijne vakantie iedereen dan maar.

En voor je het weet is het weer volgend jaar.

Ik kijk er nu al naar uit echt waar.

Maar nu is mijn rijm echt klaar.

Anita.