Als je les volgt over het 19e-eeuwse Lizzie Borden-proces, gebruik dan Netflix’s Monster: The Lizzie Borden Story niet als studiehulpmiddel. Hoewel onmiskenbaar succesvol, vergt de dramatisering van een van Amerika’s beroemdste moordzaken enorme vrijheden. Een van de grootste dingen die Netflix fout deed, waren twee gezondheidsproblemen die de echte Borden niet hadden.
Om te beginnen wordt getoond dat de fictieve Borden zware menstruaties heeft, evenals tekenen van pijnlijke menstruaties. In één scène ervaart het Borden-personage zo’n sterke stroom dat het door haar jurk naar een bank sijpelt. Er is echter geen bewijs dat de echte Borden zo’n aandoening had. Als ze dat wel deed, zou ze hevig moeten bloeden, omdat Victoriaanse vrouwen meerdere kledinglagen droegen.
Dat gezegd hebbende, werden de echte Borden-perioden besproken als onderdeel van het onderzoeksproces. Politieagenten die het huis verkenden, vonden een emmer met met bloed doordrenkte stukken stof. Borden zei dat ze daar waren omdat ze menstrueerde, wat in die tijd gebruikelijk was bij het opzuigen van menstruatiebloed. Hoewel wegwerppads een paar jaar vóór de Borden-zaak werden geïntroduceerd, werd er niet zoveel reclame voor de producten gemaakt en verdwenen ze (zij het tijdelijk) uit de winkels.
Nog een verontrustende bewering over de vaginale gezondheid van Lizzie Borden
Het tweede verzonnen gezondheidsprobleem in het op Lizzie Borden gerichte seizoen van ‘Monster’ komt aanzienlijk minder vaak voor dan het idee van een zware flow. De fictieve Borden ontdekt dat ze een ongeperforeerd maagdenvlies heeft als haar dienstmeisje, Bridget Sullivan, merkt dat haar geslachtsdelen niet kunnen worden gepenetreerd.
Een ongeperforeerd maagdenvlies is een reële aandoening waarbij het maagdenvlies zo dik is dat het de toegang tot de vagina blokkeert. Volgens schattingen gebeurt dit slechts bij ongeveer één op de duizend vrouwen. In moderne omgevingen kan een medische professional het opmerken als een baby een onvolkomen maagdenvlies heeft. Als een tiener echter niet ongesteld wordt maar wel pijn heeft, kan een gynaecoloog het probleem diagnosticeren en een behandeling bestellen om het maagdenvlies veilig te openen.
Er is geen bewijs dat de echte Borden een ongeperforeerd maagdenvlies had, wat overigens zou hebben verhinderd dat menstruatiebloed uit haar lichaam stroomde. Ze zou dus niet door een jurk heen kunnen bloeden, noch zou haar arts haar beweringen kunnen onderbouwen dat ze ongesteld was op het moment van de moorden. Toch onderging de echte Borden, ondanks de creatieve vrijheden die “Monster” nam met betrekking tot Borden’s reproductieve gezondheid, een aantal legitieme gezondheidsproblemen naarmate ze ouder werd.
Lizzie Borden kreeg later in haar leven gezondheidscomplicaties
Nadat ze was vrijgesproken van de moord op haar vader en stiefmoeder, verhuisde de echte Lizzie Borden naar een huis in dezelfde stad; ze woonde daar eerst met haar zus en daarna alleen tot haar dood in 1927.
Tegen het einde van haar leven had Borden een galblaasoperatie nodig; per account was ze niet de aardigste patiënt in het ziekenhuis. De operatie markeerde een periode van afnemende gezondheid voor Borden, die eindigde in haar dood door longontsteking. Vreemd genoeg was volgens haar overlijdensakte de oorzaak van haar overlijden myocarditis (hartontsteking). Een artikel uit 2023 in Circulation Research ondersteunt het gelijktijdige bestaan van beide aandoeningen, waarbij wordt opgemerkt dat door longontsteking veroorzaakte ontstekingen een negatieve invloed kunnen hebben op de gezondheid van het hart.
Dat gezegd hebbende, verwacht Ella Beatty, de actrice die Borden op het scherm speelde, niet dat het publiek denkt dat ze de echte Borden probeerde te zijn. “Ik was een persoon aan het verkennen die we ons voorstelden en creëerden, waarbij we details uit het leven van de echte persoon gebruikten om de lege plekken te animeren en in te vullen”, vertelde Beatty aan Netflix.
