Beroemdheden die zich hebben opengesteld voor hun diagnose van autisme

Autisme, een vorm van neurodivergentie, is een uitrekkende paraplu die een reeks verschillende aandoeningen en syndromen omvat. Beschouwd als een spectrum, bestaan ​​er vaak veel misverstanden over de diagnose, gegeven het hardnekkige idee dat autistisch zijn inhoudt dat je je op één enkele manier gedraagt. Echter, zoals individuen met autisme en onderzoek hebben bewezen, bestaat er niet één manier waarop neurodivergentie aan de oppervlakte komt. Gezien het brede spectrum is de autismegemeenschap breed, divers en complex. Het vinden van vertegenwoordiging voor zo’n gemeenschap kan moeilijk zijn, en heeft geleid tot speculaties over de neurodivergentie van bepaalde beroemdheden, die zeker voor opschudding heeft gezorgd. Maar deze beroemde individuen nemen een standpunt in.

Enkele van de beroemdste namen uit de 21e eeuw hebben gewerkt aan het versterken van het verband tussen status en autisme. Ze hebben openlijk over hun diagnoses gesproken – in sommige gevallen om maatschappelijke normen aan te pakken, in andere gevallen om een ​​stem te worden voor de ogenschijnlijk stemlozen in de Hollywood-wereld. Door dit te doen hebben deze sterren de weg vrijgemaakt voor anderen zoals zijzelf en een gesprek op autisme gericht dat niet vol spot zit, maar gericht is op leren, begrip en expressie.

Anthony Hopkins kreeg zijn diagnose laat in zijn leven dankzij zijn vrouw, Stella Arroyave. Nadat Arroyave zijn zeer gestructureerde gewoonten had opgemerkt – in het bijzonder zijn obsessie met details, cijfers, orde en een verlangen om te onthouden, die de acteur deelde met The Sunday Times – suggereerde ze dat de winnaar van de Academy Award mogelijk de ziekte van Asperger heeft. Met de waakzaamheid van zijn vrouw in gedachten, werd bij Hopkins toen hij in de zeventig was de diagnose Asperger gesteld.

De neurodivergentie, formeel het Asperger-syndroom genoemd, werd in 2013 toegevoegd onder de paraplu van het Autismespectrum. Individuen bij wie het syndroom is vastgesteld, hebben moeite met sociale interacties, kiezen voor het onthouden van gewoonten, vertonen een obsessie met nicheonderwerpen en zijn afhankelijk van repetitief gedrag. Zijn late diagnose komt ver buiten het typische identificatietijdstip van het syndroom, dat gewoonlijk tussen de 5 en 9 jaar oud ligt.

Vreemd genoeg had Hopkins na zijn diagnose weinig te zeggen over zijn deelname aan de neurodivergerende gemeenschap. In feite lijkt de schijnbare moderniteit van het krijgen van een diagnose de oudere acteur in het verkeerde keelgat te hebben geschoten. Zoals hij tegen The Sunday Times zei: “O God, het heet leven. Het is gewoon een mens zijn, vol verwarde webben en mysteries en zo die in ons zitten. Vol wratten, vuil en gekte, het is de menselijke conditie.”

Op jonge leeftijd werd bij klimaatactiviste Greta Thunberg de diagnose autisme gesteld, een lastige en veelal ondergediagnosticeerde aandoening voor vrouwen. In 2016 deelde ze trots haar diagnose via Instagram. Thunberg vertelde haar volgers dat bij haar het Asperger-syndroom was vastgesteld en definieerde haar neurodivergentie als een soort superkracht. Uit haar Instagram-onderschrift bleek verder dat veel haters haar diagnose hadden gebruikt als middel om haar te targeten en haar als iemand anders te bestempelen, maar ondanks de haat vond Thunberg troost.

Vijf jaar later vertelde een 18-jarige Thunberg aan Teen Vogue dat ze zich als meisje anders had gevoeld naarmate ze ouder werd – dat dit unieke karakter een blijvende en zware last op haar zou achterlaten. Dit gevoel is iets dat ze jaren geleden herhaalde in haar Instagram-post, waarin ze onthulde dat ze vanwege haar Asperger moeilijkheden ervoer op school en met het maken van vrienden, evenals een isolement dat ertoe leidde dat ze een eetstoornis ontwikkelde.

Thunberg herinnerde zich een diepgeworteld verlangen om niet meer te zijn zoals ze was geweest, en voelde zich verloren door een onbekende toestand. Maar na haar diagnose ontdekte de activiste troost, een verklaring voor haar symptomen en een reden achter haar gewoonten: “De diagnose was bijna alleen maar positief voor mij. Het hielp me de steun te krijgen die ik nodig had en het zorgde ervoor dat ik begreep waarom ik zo was.”

Bella Ramsey is voor de ogen van het publiek opgegroeid als een krachtige acteur in zowel ‘Game of Thrones’ als ‘The Last of Us’. Terwijl ze hun identiteit en carrière met fans over de hele wereld deelden, hintte Ramsey op een diagnose die hen verder vormde. Aanvankelijk noemde de acteur zichzelf neurodivergerend, maar gaf toe dat latere reflectie hen ertoe aanzette hun diagnose openbaar te maken. Zoals ze in een interview met BBC News definitief deelden: “Ja, ik ben autistisch.”

Hun keuze om hun diagnose bekend te maken kwam voort uit de wens om een ​​stem te zijn voor individuen zoals zijzelf. Zoals de acteur zei in hun interview met het Britse nieuwsnetwerk: “Het is iets waar ik heel blij mee ben, alleen voor mezelf, het stelt me ​​in staat een beetje vrijer te zijn. En ook ja, hopelijk inspirerend voor mensen om te zien hoe jij in sectoren als deze kunt werken en openlijk kunt zeggen dat je autistisch bent.”

Ramsey kreeg de diagnose autisme tijdens het filmen van hun HBO-show ‘The Last of Us’. Sinds de diagnose heeft de acteur toegegeven zichzelf meer gratie te hebben gegeven in tijden waarin ze dat anders niet zouden doen, en vertelt hij hoe hun neurodivergentie de manier heeft veranderd waarop ze ongemak en uitdagingen op de set benaderen. De acteur merkte op dat bepaalde omstandigheden – langere werktijden, specifieke kostuums, enz. – hun autistische eigenschappen naar voren brachten, zoals ze opmerkten aan The Hollywood Reporter na de opnames van ‘The Last of Us’. Ondanks de uitdaging vond Ramsey manieren om ermee om te gaan, zoals het maken van grapjes of het vergroten van het bewustzijn op de set.

Dan Aykroyd, een SNL-aluin die bekend staat om zijn bloeiende filmcarrière na zijn vertrek uit de sketchcomedyserie, werd een uitgesproken icoon voor autisme toen hij eind jaren tachtig de diagnose kreeg. Aykroyd kreeg inzicht in zijn eigen neurodivergentie toen een reflectie op zijn eigen obsessieve gewoonten en zeer nieuwsgierige gedrag leidde tot een bewuste stap in de richting van een diagnose.

Als kind werd bij de acteur het syndroom van Gilles de la Tourette vastgesteld, iets dat hij kon beheersen en als creatief hulpmiddel kon gebruiken. Zijn vermogen om zijn diagnose in zijn kunst te kanaliseren, was iets dat de acteur repliceerde met zijn latere diagnose van Asperger. In feite kwam zijn iconische film “Ghostbusters” voort uit de diagnose van Aykroyd. De SNL-aluin had een obsessie ontwikkeld voor geesten en politie. Toen hij de niche begon te onderzoeken, ontdekte hij Hans Holzer, een man die Aykroyd omschreef als ‘de grootste geestenjager ooit’. Zo ontstond het concept achter “Ghostbusters”.

Het verhaal van de diagnose van Aykroyd is sindsdien een beetje ingewikkeld geworden. In 2013 vertelde Aykroyd aan The Daily Mail dat hij het Asperger-syndroom had en zei: “De diagnose werd pas begin jaren tachtig gesteld toen mijn vrouw me overhaalde om naar een dokter te gaan.” Jarenlang werd de acteur ondervraagd over zijn diagnose, waarbij hij ad nauseum sprak over zijn neurodivergentie; In een podcast-interview uit 2023 vertelde de SNL-aluin echter aan Adam Carolla dat zijn neurodivergentie een zelfdiagnose was, een reactie op nieuwsgierigheid die hem tot onderzoek aanzette.

In mei 2021 maakte Elon Musk zijn SNL-debuut met een baanbrekende aankondiging: hij heeft autisme. “Ik schrijf vanavond geschiedenis als de eerste persoon met Asperger die SNL presenteert”, zei de CEO van Tesla tijdens zijn openingsmonoloog tegen het publiek. Hij volgde het nieuws met een snelle grap dat hij misschien wel de enige ster was die de diagnose toegaf. Sinds hij zijn diagnose openbaar heeft gemaakt, heeft Musk gretig de ups en downs van Asperger besproken.

In een TED Talk-interview uit 2022 ging Musk in op hoe zijn diagnose zijn ervaringen tijdens zijn jeugd belemmerde. “Anderen konden intuïtief begrijpen wat er mee bedoeld werd. Ik nam iets heel letterlijk, alsof de woorden die uitgesproken werden precies waren wat ze bedoelden. Maar dat bleek niet te kloppen.” Hoewel hij niet verlegen was over de moeilijkere bijwerkingen van zijn diagnose, merkte de SpaceX-eigenaar ook snel de voordelen van zijn neurodivergentie op.

Musk ontwikkelde een liefde voor lezen, waarvan hij beweerde dat het hem hielp een beter begrip van sociale signalen te ontwikkelen. Musk merkte op dat hij hyperfixaties ontwikkelde, waaronder een obsessie met de waarheid. Het was deze obsessie die de bedrijfseigenaar ertoe bracht natuurkunde te studeren, computerprogrammering te leren en uiteindelijk zijn carrière in de wereld van technologie en auto-ontwikkeling te verkennen.