Volgens de vrouw van Bruce Willis, Emma Heming Willis, heeft de ‘Die Hard’-acteur ‘nooit de punten met elkaar verbonden’ bij zijn diagnose van frontotemporale dementie (FTD). In een gesprek met Cameron Oaks Rogers in de aflevering van ‘Conversations with Cam’ van 28 januari 2026, voegde Emma eraan toe dat ze ‘erg blij’ is met dit feit, en legde uit: ‘Ik denk dat dit zowel de zegen als de vloek hiervan is.’
Verderop vertelde Emma aan de podcastpresentator dat Bruce lijdt aan wat bekend staat als ‘anosognosia’, een aandoening waardoor hij niet begrijpt wat er met zijn hersenen gebeurt. Zoals de Alzheimer’s Association opmerkt, ontkennen mensen met dit symptoom hun beperking niet. Ze zijn eenvoudigweg niet in staat te begrijpen dat er iets is veranderd en geloven oprecht dat er niets aan de hand is. Dit kan de zorgtaken vaak bemoeilijken, omdat een dierbare zijn beperkingen misschien niet begrijpt of denkt dat hij of zij hulp nodig heeft.
Andere manieren waarop frontotemporale dementie patiënten en hun families beïnvloedt
De Association for Frontotemoral Degeneration zegt dat deze vorm van dementie ontstaat doordat er sprake is van degeneratie van de frontale en/of temporale kwabben van de hersenen. Het verschilt van de ziekte van Alzheimer, de meest voorkomende vorm van dementie. Een groot verschil is dat het eerder in het leven optreedt, tussen de 45 en 64 jaar (hoewel jongere mensen niet immuun zijn voor de ziekte van Alzheimer). Het heeft ook verschillende symptomen, waaronder persoonlijkheidsveranderingen, apathie en problemen met besluitvorming, beweging en taal. Ironisch genoeg lijken mensen met FTD volkomen gezond. Na verloop van tijd kunnen ze echter vatbaarder worden voor vallen, infecties of longontsteking.
Het National Institute on Aging voegt eraan toe dat het hebben van een geliefde met FTD moeilijk kan zijn voor zorgverleners, zowel fysiek als emotioneel. Zij moeten niet alleen de dagelijkse zorg voor de persoon regelen, maar ook omgaan met de veranderende relatie met hun dierbare. Daarnaast kunnen er financiële zorgen zijn als gevolg van medische kosten en inkomensverlies. De zorgverlener kan ook in een positie terechtkomen waarin hij beslissingen moet nemen over de zorg op de lange termijn en rond het levenseinde.
