In de jaren ’70 werd talkpoeder beschouwd als het toonbeeld van vrouwelijkheid. Jonge meisjes en vrouwen brachten het product aan, in de veronderstelling dat hun huid hierdoor zacht en schoon zou aanvoelen en het zweet zou worden verwijderd. In de jaren 2020 besloot de jongere generatie een eigen draai te geven aan het klassieke strooipoeder. Veel influencers van Gen Z begonnen babypoeder, of welk ander cosmetisch poeder dan ook, te mengen met parfums en babyolie. Verschillende makers noemden het als een middel om de huid zacht te houden, vocht op afstand te houden, een kenmerkende geur te creëren of zelfs de blijvende kracht van een favoriet parfum te verlengen.
Ondanks het verleden en heden was het aanbrengen van talkpoeder een veel voorkomende hygiënische gewoonte die niet zo gezond was als mensen dachten, vanwege het hoofdbestanddeel: talk. In een gesprek met Allure legde cosmetisch chemicus Amanda Lam uit waarom het mineraal vaak in cosmetica wordt aangetroffen: “Talk is een natuurlijk voorkomend mineraal dat (vaak) werd gebruikt als sensorische modificator en als absorberend middel in poederproducten.” Aanvankelijk concentreerden de gezondheidsproblemen rond talkpoeder zich vooral op de asbestverontreiniging in talk en niet op het mineraal zelf.
De American Cancer Society merkt op dat sommige talk asbest in ruwe staat bevat. Bovendien bleek uit tests uitgevoerd op 19 talkhoudende producten in 1976 dat 10 daarvan asbest bevatten (via The New York Times). WebMD schrijft dat wetenschappers hebben vastgesteld dat het inademen van talkpoeder dat asbest bevat, tot kanker kan leiden. Het inademen van asbest is in talrijke onderzoeken met name in verband gebracht met een hoger risico op longkanker. Met dit alles is het niet verwonderlijk dat talk uiteindelijk algemeen werd beschouwd als een ingrediënt dat je niet in je make-up of cosmetica wilt zien.
Talkpoeder heeft door de jaren heen een behoorlijke transformatie ondergaan
Als we kijken naar de gezondheidsproblemen rond talkpoeder in het algemeen, worden de zaken iets ingewikkelder. In de loop van de tijd hebben onderzoekers geprobeerd vast te stellen of er een verband bestaat tussen het gebruik van perineale/genitale talkpoeder en eierstokkanker. Volgens de American Cancer Society heeft onderzoek gemengde resultaten opgeleverd, waarbij sommige onderzoeken een iets hoger risico op eierstokkanker laten zien en andere geen significant verband laten zien.
Na onderzoek naar het potentiële kankerverwekkende effect van talk op mens en dier te hebben beoordeeld, heeft het International Agency for Research on Cancer van de WHO het echter in Groep 2A gecategoriseerd, wat betekent dat het mineraal “waarschijnlijk kankerverwekkend voor de mens” is. Om deze evaluatie te maken, concentreerde de groep zich met name op onderzoeken waarbij asbestverontreiniging onwaarschijnlijk was. Het is niet verwonderlijk dat het hele discours rond talk, en hoe dit gedeeltelijk verantwoordelijk was voor een van de grootste terugroepacties van farmaceutische producten in de Amerikaanse geschiedenis, veel mensen ertoe aanzette te stoppen met het kopen van talkpoeder.
Een goed voorbeeld van de veranderende houding van consumenten ten aanzien van talk is te zien in de manier waarop Johnson & Johnson vanaf mei 2020 de verkoop van zijn op talk gebaseerde babypoeder op de Amerikaanse en Canadese markt stopzette na een hele reeks rechtszaken en een daling van de vraag. Het bedrijf benadrukte dat het “vast vertrouwen had in de veiligheid” van zijn product, dat naar eigen zeggen door wetenschappelijke studies werd ondersteund. Om in lijn te blijven met deze verschuivingen in de houding van de consument, brachten veel bedrijven talkvrije versies van hun baby- en cosmetische poeders uit. Het lijkt er echter op dat de tijden in meer dan één opzicht zijn veranderd, aangezien uit een FDA-rapport uit 2023 bleek dat er geen asbest werd aangetroffen in 50 monsters van cosmetische producten die talk bevatten.
