Beroemdheden die open zijn geweest over hun ervaringen met de ziekte van Parkinson

Als een beroemdheid eerlijk is over hoe het is om met de ziekte van Parkinson te leven, brengen ze talloze positieve veranderingen aan. Om het grootste probleem uit de weg te ruimen: de invloed van een beroemdheid kan een grote bijdrage leveren aan het vergroten van het bewustzijn over de aandoening. Ongeveer 1,1 miljoen mensen in de VS hebben de ziekte van Parkinson, en de ziekte wordt vaak besproken in de media, dus het is beslist breder bekend dan sommige andere ziekten. Uit een onderzoek uit 2025, gepubliceerd in BMC Public Health, bleek zelfs dat 92,9% van de respondenten de ziekte van Parkinson correct herkende als een neurologische aandoening, en velen waren zich er zelfs van bewust dat trillingen en bewegingsproblemen tot de symptomen ervan behoorden.

De respondenten waren zich echter slechts beperkt bewust van niet-motorische symptomen zoals chronische vermoeidheid, en een magere 42% zei dat ze op de hoogte waren van behandelingen die de symptomen van de ongeneeslijke aandoening helpen beheersen. Het is gemakkelijk in te zien hoe een beroemdheid beide hiaten kan overbruggen door openhartig te zijn over hun ervaringen met de ziekte van Parkinson. Bovendien kan het horen van een beroemdheid over hun symptomen mensen met soortgelijke ervaringen aanmoedigen om gesprekken met hun artsen te voeren.

Natuurlijk strekken de voordelen van beroemdheden die over de aandoening praten zich niet alleen uit tot bewustzijn. Veel beroemdheden hebben hun invloed gebruikt om geld in te zamelen voor de ziekte van Parkinson. Een van de meest opvallende filantropische namen in dit opzicht is Michael J. Fox, wiens gelijknamige stichting in de twintig jaar na de oprichting ervan ruim 2,5 miljard dollar heeft ingezameld voor onderzoek naar de ziekte van Parkinson. Door de jaren heen hebben Fox en talloze andere beroemdheden, zoals Valerie Perrine en Billy Connolly, ook hun invloed gebruikt om licht te werpen op de minder besproken aspecten van het leven met de ziekte van Parkinson.

In de documentaire “Still: A Michael J. Fox Movie” uit 2023 (via Entertainment Tonight) herinnerde Michael J. Fox zich hoe hij op een ochtend in 1990 voor het eerst een trilling in zijn pink had opgemerkt nadat hij de avond ervoor met Woody Harrelson was gaan drinken. Na wat testen werd het jaar daarop op 29-jarige leeftijd officieel de diagnose van de beginnende ziekte van Parkinson gesteld. Naarmate de jaren verstreken, bleef Fox zich uitspreken over hoe het leven voor hem is als beroemdheid bij wie een levensbedreigende ziekte is vastgesteld.

De ‘Back to the Future’-ster beschreef de pijn die gepaard gaat met de aandoening in The Times datzelfde jaar en zei: ‘Het is niet zozeer de pijn van de beweging, maar van het niet bewegen.’ Hij vervolgde: ‘Het is wanneer je bevriest, en in die bevriezing wordt die niet-beweging doordrenkt met al deze energie en wordt het een brandend, dreigend iets dat nooit gebeurt.’ Fox onthulde ook dat hij in de loop der jaren talloze botten heeft gebroken, waaronder zijn elleboog, schouder, gezichtsbeenderen en zijn beide opperarmbeenderen.

Tijdens een chat in april 2023 met CBS News vertelde de cabaretier dat veel van zijn valpartijen te wijten waren aan de evenwichtsproblemen die hij had opgelopen na een wervelkolomoperatie voor het verwijderen van een tumor. Fox zei toen dat vallen, voedsel opzuigen en longontsteking krijgen enkele van de grootste problemen zijn die de ziekte voor hem met zich meebrengt. Nadat hij door de jaren heen de vele stadia van de ziekte van Parkinson heeft doorgemaakt, kon Fox niet anders dan nadenken over zijn sterfelijkheid en heeft hij uiteindelijk het gevoel dat hij zijn 80ste verjaardag niet zal halen.

Tijdens een optreden in juli 2018 op CBS Mornings onthulde Alan Alda dat bij hem rond 2015 de ziekte van Parkinson was vastgesteld. Twee jaar later herinnerde de aluin van M*A*S*H zich aan AARP hoe hij een artikel had gelezen waarin werd gesuggereerd dat een van de eerste symptomen van de ziekte van Parkinson het fysiek uitvoeren is van wat je in een droom doet terwijl je slaapt. Na het lezen van het artikel realiseerde Alda zich dat hij precies dat symptoom had ervaren toen hij een kussen naar zijn vrouw had gegooid terwijl hij droomde dat hij iets op iemand afvuurde.

Hoewel zijn arts hem aanvankelijk ervan weerhield tests te ondergaan omdat hij geen andere symptomen had, bleef Alda bij zijn standpunt en werden zijn vermoedens al snel bevestigd. De ‘Tower Heist’-ster nam vanaf het begin een positieve houding aan en kort nadat hij zijn diagnose had gekregen, gaf hij prioriteit aan sporten om de symptomen te voorkomen. Maar zelfs toen zijn symptomen verergerden, bleef Alda positief.

Tijdens een chat met People in mei 2025 gaf Alda een update over zijn toestand en zei: “Bijna elke dag vind ik een nieuwe manier om iets te doen.” Hij voegde eraan toe: “Het lijkt een beetje op een spel. Ik heb ontdekt wat het kleine probleem ook is. Als ik ermee doorga, kan ik het uiteindelijk oplossen, en dan voel ik me een miljoen dollar.” Volgens Alda is het onthouden van al deze handige oplossingen op zichzelf een fulltimebaan, maar hij lijkt er geen bezwaar tegen te hebben, omdat het hem helpt de humor in zijn gezondheidsproblemen te vinden.

Wijlen ‘Superman’-acteur Valerie Perrine, die in maart 2026 op 82-jarige leeftijd stierf, deelde tijdens een chat in juli 2025 met Parkinson’s Europe dat terwijl ze borden droeg voor een scène in een film, de crew merkte dat haar handen voortdurend trilden. Aanvankelijk werd bij haar essentiële tremoren vastgesteld, een niet-levensbedreigende ziekte die oncontroleerbaar trillen veroorzaakt. Het zou enkele jaren duren voordat artsen zich realiseerden dat de “Lenny”-ster de ziekte van Parkinson had.

Lange tijd daarna hield Perrine haar diagnose verborgen omdat ze wilde blijven werken. In de korte documentaire ‘Valerie’ uit 2019 deelde ze dat ze had besloten openheid te geven over haar diagnose, omdat ze wilde dat mensen wisten dat ze geen andere keus had dan met pensioen te gaan vanwege de symptomen van de ziekte van Parkinson. Naarmate haar toestand vorderde, kon Perrine niet meer lopen, praten, schrijven of haar eigen make-up doen. Ze stopte met acteren in 2015, toen ze begin zeventig was.

Tijdens haar gesprek met Parkinson’s Europe zei Perrine dat ze de symptomen had kunnen aanpakken met behulp van medicijnen, diepe hersenstimulatie, marihuana en haar jarenlange mentaliteit. ‘Ik heb altijd in het moment geleefd’, zei Perrine. “Ik blijf niet hangen in het verleden en maak me geen zorgen over de toekomst. Ik probeer voor vandaag te leven, en de ziekte van Parkinson heeft daar niets aan veranderd.” Volgens een Inside Edition-clip uit december 2017 had Perrine met succes een hersenoperatie ondergaan om haar trillingen te verminderen, en had ze een tandheelkundige operatie nodig omdat haar medicijnen tegen de ziekte van Parkinson ervoor hadden gezorgd dat haar tanden uitvielen.

Ed Begley Jr. is waarschijnlijk een van de vele beroemdheden waarvan je niet wist dat ze de ziekte van Parkinson hadden. Tijdens een optreden in februari 2024 op de podcast ‘Howie Mandel Does Stuff’ deelde de ster van ‘St. Elsewhere’ dat zijn eerste symptomen van de ziekte van Parkinson in 2004 opdoken in de vorm van evenwichtsproblemen en verlies van smaak en reuk. Destijds schreven artsen zijn symptomen echter af als hersenletsel. In 2016, ruim tien jaar later, kreeg hij trillingen en spraakproblemen, wat hem ertoe aanzette naar een logopedist te gaan, die de ziekte van Parkinson ter sprake bracht.

In een gesprek met People in maart 2026 gaf de ‘She-Devil’-ster toe dat hij zijn diagnose aanvankelijk als een ‘doodvonnis’ zag en aan zijn neuroloog had gevraagd of hij nog vijf jaar zou leven. Begley Jr. vertelde zijn vrouw en volwassen kinderen zelfs dat ze hem niet veel langer meer zouden zien. Maar bijna tien jaar na zijn diagnose kon Begley Jr. weliswaar goed met zijn diagnose omgaan.

De milieuactivist deelde met Ability Magazine dat hij sommige van zijn symptomen onder controle had kunnen houden door een combinatie van medicijnen en veranderingen in levensstijl, zoals het eten van een voedingsrijk dieet en elke dag sporten. De behandeling van Begley Jr. had zo goed gewerkt dat de mensen met wie hij had gewerkt geen idee hadden dat hij de ziekte van Parkinson had. Uiteindelijk had hij een paar eenvoudige woorden over zijn toestand: ‘Je kunt het niet laten verdwijnen, maar je kunt wel voorkomen dat het je leven en je lichaam op een slechte manier overneemt.’

Tijdens een interview op de Amerikaanse radio in februari 2014 (via The Times) herinnerde Billy Connolly zich hoe hij door een hotellobby liep toen een fan, die toevallig een chirurg was, hem aanmoedigde om zich te laten onderzoeken op de ziekte van Parkinson, omdat hij had gemerkt dat hij een ongewone wandeling maakte. De ‘Brave’-stemacteur onthulde twee maanden later in een chat met de Radio Times (via The Guardian) dat hij slechts enkele uren nadat hij de diagnose prostaatkanker had gekregen, had vernomen dat hij de ziekte van Parkinson had.

Hoewel hij na een operatie kankervrij werd, verslechterden de symptomen van de ziekte van Parkinson alleen maar in de jaren na zijn diagnose in 2013, en hij had geen andere keuze dan zich terug te trekken uit de stand-upcomedy. In een aflevering uit 2019 van zijn BBC-documentaire “Made in Scotland” (via Metro UK) zei Connolly dat de aandoening zijn evenwicht, energieniveau, spraak, gehoor, denken, geheugen, persoonlijkheid en meer heeft beïnvloed. Bovendien onthulde hij tijdens een gesprek in 2021 met The Radio Times (via The Guardian) dat de trillingen als gevolg van de ziekte van Parkinson het voor hem onmogelijk hebben gemaakt om een ​​van zijn favoriete bezigheden voort te zetten: brieven schrijven. Dat gezegd hebbende, onthulde hij eind 2023 aan BBC’s Radio 4 dat zijn trillingen hem er niet van hebben weerhouden een van zijn favoriete hobby’s te blijven uitoefenen: tekenen.

Uiteindelijk kon hij niet ontkennen dat de voortdurende terugval van zijn toestand en zijn andere symptomen hun tol hadden geëist, zoals hij toegaf: ‘Ik ben er genoeg van.’ Zijn optimisme en gevoel voor humor kwamen echter naar voren in zijn volgende zin: “Ik denk dat ik er een goede houding tegenover heb. Ik zeg tegen de ziekte: ‘Ik geef je een pauze als je mij een pauze geeft.'”