Harry Houdini, de legendarische waaghals geboren als Erik Weisz in Boedapest, Hongarije, op 24 maart 1874, is vooral bekend vanwege zijn werk als goochelaar, escapist, illusionist en stuntartiest, en kreeg bijnamen als ‘de handboeienkoning’ en ‘koning van de handboeien’. Maar misschien wel het enige dat mysterieuzer was dan de ontsnappingen en illusies van de artiest waren de omstandigheden rond zijn tragische dood op 31 oktober 1926, toen hij nog maar 52 jaar oud was. Het lijkt erop dat de ontsnappingskunstenaar enkele belangrijke medische waarschuwingssignalen heeft genegeerd die uiteindelijk tot zijn overlijden hebben geleid, waaronder buikpijn en koorts van 104 graden Fahrenheit (via PBS) – beide waarschuwingssignalen uit uw blindedarm die u niet mag negeren.
Zoals gerapporteerd door The New York Times op 1 november 1926, bezweek Houdini aan peritonitis na een aanval van blindedarmontsteking en een daaropvolgende blindedarmoperatie die veel te laat werd uitgevoerd. Peritonitis is een ontsteking van het weefsel aan de binnenkant van uw buik, wat kan optreden nadat uw appendix barst. “Als u symptomen van blindedarmontsteking heeft, is het van cruciaal belang dat u onmiddellijk medische hulp inroept”, benadrukt Dr. James O’Donovan, een arts en gezondheidsvoorlichter, op zijn YouTube-kanaal, waar hij algemeen gezondheidsadvies geeft.
De symptomen van een blindedarmontsteking van Harry Houdini begonnen dagen voor zijn dood
Het lijkt erop dat Harry Houdini voor het eerst zijn ernstige gezondheidssymptomen begon te negeren na een matineeshow die hij op 22 oktober 1926 uitvoerde in het Princess Theatre in Montreal, Quebec. Als beroemde stuntartiest was een van Houdini’s aanspraken op roem dat zijn buikspieren zo sterk waren dat hij zelfs de krachtigste stoten kon weerstaan. Als zodanig stond hij vaak toe dat fans hem in zijn maag sloegen. Volgens PBS bezocht een groep medische studenten Houdini in zijn kleedkamer voor een meet-and-greet. Op een gegeven moment vroeg een van de studenten, Joselyn Gordon Whitehead, aan Houdini of hij een poging mocht wagen. Het verhaal gaat dat Whitehead twee sterke treffers kreeg voordat Houdini zelfs maar de kans kreeg om “zijn buikspieren aan te spannen en zichzelf schrap te zetten”, aldus PBS. Houdini leek ernstig ongemak te ondervinden en beëindigde de oefening door te voorkomen dat de derde treffer contact maakte.
Er wordt gemeld dat Houdini daarna de trein nam naar zijn volgende show in Detroit, waar hij nog steeds hevige pijn had. Toen hij eenmaal in Detroit aankwam, bezocht een arts hem in het Garrick Theatre en stelde de diagnose acute blindedarmontsteking. Houdini was ooit een professional en ging door met de show. Na de show bleef hij medische behandeling weigeren totdat zijn vrouw eiste dat hij naar het Grace Hospital zou worden gebracht, waar het medische team op 24 oktober onmiddellijk zijn blindedarm verwijderde, maar niet voordat deze al was gescheurd.
De jury is nog steeds niet uit over de oorzaak van de blindedarmontsteking van Harry Houdini
Er is echter nog steeds veel discussie over de oorzaak van de fatale blindedarmontsteking van Harry Houdini die uiteindelijk peritonitis werd. Volgens PBS geloofden Houdini’s artsen aanvankelijk dat het stompe krachttrauma van de stoten die hij negen dagen voor zijn dood opliep, de blindedarmontsteking veroorzaakte. Toch beweren anderen dat Houdini waarschijnlijk dacht dat de pijn in zijn buik door de stoten kwam, in plaats van te beseffen dat blindedarmontsteking de oorzaak was van zijn hevige pijn. Deze specifieke theorie zou kunnen verklaren waarom Houdini de zeer belangrijke medische waarschuwingssignalen bleef negeren.
De auteurs van een artikel uit 2023 met de titel ‘Traumatic appendicitis is waarschijnlijk niet reëel: een illustratieve analyse van toevallige gebeurtenissen in de natuur’, gepubliceerd in Trauma Surgery & Acute Care Open, concludeerden dat de theorie dat de klap de appendicitis veroorzaakte niets meer was dan een ‘post hoc denkfout’. Bovendien werd in een literatuuroverzicht uit 2013, gepubliceerd in het World Journal of Emergency Surgery, vastgesteld dat “stomp buiktrauma zeldzaam is en dat appendicitis en trauma af en toe samen voorkomen, wat een interessant debat veroorzaakt over de vraag of trauma tot blindedarmontsteking heeft geleid.”
Omgekeerd merkten onderzoekers in een artikel uit 2010 met de titel “Systematic review of stomp buiktrauma als oorzaak van acute appendicitis”, gepubliceerd in The Annals of The Royal College of Surgeons of England, op dat, hoewel zeldzaam, acute appendicitis moet worden overwogen na trauma aan de buik als de patiënt pijn en misselijkheid in het rechter onderste kwadrant ervaart. Met dit alles gezegd, waren de rode vlaggen er voor Houdini, en zijn dood zal voor altijd tragisch zijn, ongeacht hoe zijn blindedarmontsteking plaatsvond.
