Zoals het oude gezegde luidt: achteraf gezien is altijd 20/20. Simpel gezegd: je weet niet wat je niet weet. Neem bijvoorbeeld de kolonisten uit dezelfde tijd als kinderboekenschrijfster (en echte pionier) Laura Ingalls Wilder. Hoewel er in die tijd veel dodelijke ziekten circuleerden, waren het niet de pokken en niet de scheurbuik, maar cholera die de belangrijkste doodsoorzaak waren en de levensverwachting op de 19e-eeuwse prairie decimeerden. Tragisch genoeg is het mogelijk dat de sterfgevallen voorkomen hadden kunnen worden als de kolonisten op de hoogte waren geweest van een cruciale hygiënefout die ze hadden gemaakt. Volgens een artikel uit 2008 in Transactions of the American Clinical and Climatological Association liepen kolonisten onbewust cholera op door hun drinkwater rechtstreeks te halen uit bronnen die zich in de nabijheid van poelen met menselijk afval en rioolwater bevonden.
Helaas leken de kolonisten zich totaal niet bewust van hoe fataal de fout was. ‘(Cholera) was een ziekte waarmee mensen vertrouwd waren, maar toch werd er weinig over begrepen. Ze sloeg plotseling toe, zonder waarschuwing, en doodde het slachtoffer vaak binnen enkele uren na de eerste symptomen. Het was zo oncontroleerbaar dat vaak hele gezinnen, zelfs hele emigrerende bedrijven, werden weggevaagd’, schreef historicus Robert Carter in 1995. Bij de uitbraak van 1854 stelde arts John Snow voor dat cholera, de zogenaamde ‘ongeziene vernietiger’, zich niet via de lucht verspreidde, zoals velen dachten, maar via besmet drinkwater.
Cholera is nog steeds een probleem
Dus wat is cholera? Simpel gezegd is het een bacteriële infectie van de darmen die snel levensbedreigend kan worden als deze niet snel wordt behandeld. “Een volkomen gezonde jongvolwassene kan ’s morgens in het veld werken en ’s avonds dood zijn”, vertelde Dr. David Sack, professor op de internationale gezondheidsafdeling van de Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, in 2025 aan USA Today over de dodelijke ziekte.
Zelfs nadat de medische gemeenschap erachter was gekomen hoe cholera werd opgelopen, moesten onderzoekers nog steeds uitzoeken hoe ze het moesten behandelen. Volgens een artikel uit 2004 in The Journal of Clinical Investigation ontdekten wetenschappers pas in de jaren zestig hoe ze cholera konden behandelen met orale rehydratatietherapie, een krachtig vloeibaar mengsel bestaande uit water, suiker en zout.
Hoewel we weten wat de oorzaak van cholera is en hoe we het moeten behandelen, blijft het helaas op veel plaatsen op de planeet een probleem. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft één op de vier mensen in de wereld nog steeds geen toegang tot veilig drinkwater. De WHO schat dat cholera jaarlijks verantwoordelijk is voor de dood van tussen de 21.000 en 143.000 mensen wereldwijd.
