De hartverscheurende manier waarop bloedkanker de dood veroorzaakt

Volgens City of Hope beginnen bloedkanker, ook bekend als hematologische kankers, in het beenmerg – het sponsachtige weefsel in botten waar bloedcellen worden gemaakt – of in het lymfestelsel. Deze kankers ontwikkelen zich wanneer abnormale bloedcellen uit de controle worden, het uitharden van gezonde cellen en interfereren met hun functie om te functioneren. Omdat normale bloedcellen verantwoordelijk zijn voor het bestrijden van infecties, het transport van zuurstof en het stollen van bloed, kan deze verstoring ernstige gevolgen hebben, waaronder de dood.

De drie meest voorkomende soorten bloedkanker zijn leukemie, lymfoom en multipel myeloom. Elk beïnvloedt een ander type bloed of immuuncel, maar zijn allemaal afkomstig uit het beenmerg of het lymfestelsel. Sommige zeldzame aandoeningen, zoals myelodysplastische syndromen (MDS) of myeloproliferatieve neoplasmata (MPN’s), vallen ook onder de paraplu van bloedkanker vanwege hun impact op hoe bloedcellen worden geproduceerd of functioneert.

Bloedkanker is vaak fataal omdat ze het bloed en het immuunsysteem van het lichaam kunnen verlammen, wat leidt tot infectie, orgaanfalen of bloedingen die het lichaam niet langer kan beheersen. Leukemie kan bijvoorbeeld leiden tot de dood wanneer het beenmerg niet langer voldoende gezonde bloedcellen kan produceren, waardoor het lichaam kwetsbaar blijft voor levensbedreigende infecties, ernstige bloedarmoede of oncontroleerbare bloedingen. In gevorderde fasen kan multi-orgaanfalen optreden als gevolg van de verspreiding van leukemiecellen of complicaties van de behandeling. Zelfs agressieve therapieën kunnen in sommige gevallen fatale bijwerkingen veroorzaken. (Het kan een waarschuwingssignaal zijn van leukemie als je lever er zo uitziet.)

Aan de andere kant kunnen lymfoom (Hodgkin en niet-Hodgkin twee soorten lymfoom) de dood veroorzaken door kritische organen te beschadigen, het beenmerg te overweldigen of chemische saldi in het lichaam te verstoren. Falen van beenmerg leidt tot infecties, interne bloedingen of gebrek aan zuurstofafgifte aan organen, terwijl lymfoom in organen zoals de lever of longen ervoor kan zorgen dat deze systemen worden afgesloten. In zeldzame gevallen vermindert verdikt bloed (hyperviscositeit) de bloedstroom naar de hersenen of het hart, veroorzaakt een beroerte, hartaanval of verlies van bewustzijn.

Ten slotte kunnen mensen met multipel myeloom in een laat stadium sterven aan complicaties zoals nierfalen, ernstige infecties of gevaarlijk hoge calciumspiegels in het bloed (hypercalciëmie), wat kan leiden tot verwarring, coma en dood. De ziekte verzwakt ook de botten en verstoort de productie van bloedcellen, waardoor het risico op breuken, bloedarmoede en bloedingen verhoogt. Naarmate multipel myeloom vordert, kan het vitale organen en systemen overweldigen, wat leidt tot falen van meerdere orgaan. (Lees over hoe kankertherapie een belangrijke stap voorwaarts heeft gezet voor meerdere myeloompatiënten.)

Vroege detectie speelt een cruciale rol bij het spelen van een succesvolle behandelingsresultaten met bloedkanker, en merkt op dat de behandeling in de vroege stadia effectiever en minder invasiever kan zijn. Er is een breder scala aan behandelingen beschikbaar wanneer u het vroeg vangt. Bovendien, wanneer het tijdig wordt behandeld, kunnen velen volledige remissie bereiken. Vroege diagnose en behandeling kunnen patiënten ook in staat stellen om meer ernstige complicaties zoals infecties en bloedingsstoornissen te voorkomen. Deze factoren leveren allemaal een betere kwaliteit van leven op.

Volgens City of Hope omvatten symptomen van bloedkanker vaak vermoeidheid, frequente infecties, onverklaarbaar gewichtsverlies, botpijn en gezwollen lymfeklieren, hoewel tekenen kunnen variëren afhankelijk van het specifieke type. Diagnose omvat meestal bloedtesten, biopten en beeldvorming om de mate van ziekte te bepalen en behandelingsopties te begeleiden, waaronder chemotherapie, bestraling, stamceltransplantaties of gerichte therapieën.